Een laatste bericht op deze website

Een week voor haar dood bezochten we samen het Centraal Museum te Utrecht, voor de expositie over De Stijl.

Meestal schrijf je als journalist een in memoriam met gepaste afstand en objectiviteit. In dit geval is dat onmogelijk. Vorige week werd het ineens ongelooflijk persoonlijk. Je denkt dat je in een slechte film zit, of in een nare droom. Ieder moment kan hij afgelopen zijn en dan is alles weer zoals het was. Maar nu is het de werkelijkheid. Op donderdag 16 maart verloor ik mijn vrouw, mijn maatje, Inge van Hesteren.

De laatste tijd ging het wat minder met Inge’s gezondheid. Het lag aan het hart en met een dotter- en stentbehandeling in Medisch Centrum Leeuwarden zou het wel weer in orde komen. Echter, het liep mis. De dokters waren nog maar net begonnen. Tot hun grote verbijstering scheurde een belangrijk bloedvat bij het hart. Onherstelbaar, zo bleek later. Twee dagen lang vochten dokters en verplegers voor haar leven. Mijn kinderen, zwager en schoonzus en ik bivakkeerden in een familiekamer in het MCL. Heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Uiteindelijk kwam een arts binnen met: ‘Wat is dit waardeloos.’ Dat was het moment waarop we ons realiseerden dat het echt waar was. Geschokt en verdwaasd gingen wij naar huis.

Ik moet haar missen, als collega, als zakenpartner, als echtgenote. De kinderen verliezen een moeder. Haar vader, broers en zussen een markant familielid. Ja, Inge was een opvallend personage. Zij wist wat zij wilde, had over heel veel zaken een uitgesproken mening. Zo was ook haar verschijning. Ze kleedde zich zoals zij dat wilde. Kleurig, met sjaaltjes en indiase jurken en ze had maling aan commentaar daarop. Zo zullen velen zich haar herinneren. Bekijk de rest van het bericht

‘Tiny Houses inpassen in volkshuisvestingsbeleid’

Op 9 maart trok de D66-fractie op het laatste moment een motie in over de recente trend voor ‘Tiny Houses’. Door omstandigheden was indiener Arnoud Burkels afwezig en de behandeling werd uitgesteld tot de volgende vergadering. Naar aanleiding van het D66-plan sprak de Harlinger Courant met de portefeuillehoudster, wethouder Maria le Roy. Zij had begrip voor het aanhouden van de motie, maar als het aan haar had gelegen was deze direct al aan de orde gekomen. Zij heeft een uitgesproken visie op het verschijnsel en geeft alvast een voorzet voor de komende raadsvergadering.

Door Gijs en Inge van Hesteren

Maria le Roy: “We moeten dit echt op een goede manier oppakken.”

Bekijk de rest van het bericht

D66 bereidt motie voor

HARLINGEN – ‘Tiny Houses’, een uit Noord-Amerika overgewaaide trend van slim ontworpen microwoningen. De D66-fractie vond het tijd om er in Harlingen aandacht aan te schenken en had voor de raadsvergadering van 9 februari een ‘motie vreemd’ voorbereid. Door omstandigheden was Arnoud Burkels, de indiener zelf, niet aanwezig. De raad besloot de behandeling uit te stellen tot de volgende vergadering. Met de indieners van de motie bespreekt de HC de achtergronden.

Door Gijs en Inge van Hesteren
Dit artikel is eerder gepubliceerd in de Harlinger Courant van 17 februari

Arnoud Burkels: “Denk in mogelijkheden, niet in beperkingen.”

Wat is een Tiny House? Volgens voorbeelden op de website van Stichting Tiny House Nederland lopen de slimme kleine woningen uiteen van micro, via mini tot small, met oppervlakten tussen de 25 en 65 vierkante meter. Sommige staan op wielen, andere hebben een echte fundering. De bouwmaterialen lopen uiteen van hout, klei en stro tot karton, gerecyclede kunststoffen en aluminium. Vaak zijn ze energieneutraal – zonnepanelen of aardwarmte zorgen voor licht en verwarming. Zelfwerkzaamheid speelt bij de bouw een belangrijke rol, maar steeds meer aannemers zijn bereid en in staat om maatwerk te leveren.  Bekijk de rest van het bericht

Duurzaam palingbeheer vanuit Sassteiger Harlingen

HARLINGEN – Al sinds 2011 werken Friese palingvissers samen in een door Stichting DUPAN opgezet pilotproject. Een deel van hun consumptiepaling verkopen zij aan de stichting. Die laat de volwassen schieraal vervolgens vrij op open water en deze zoekt vervolgens zelf zijn weg naar de Sargassozee, hun kraamkamer. De Harlinger Sassteiger was zaterdag de plaats waar de vis de vrijheid terugkreeg.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren
Dit artikel is eerder gepubliceerd in de Harlinger Courant en in Weekblad Schuttevaer

Ruim duizend kilo paling verdween in de zilte wateren van de Harlinger haven. Op weg naar het Caraïbisch gebied, hopen de initiatiefnemers. Zonde van de paling, vinden sceptici. ‘Een druppel op de gloeiende plaat, maar alle beetjes helpen’, zegt Harlinger Minne Boersma, één van de palingvissers in dit pilotproject, dat tot nu toe alleen in de provincie Friesland plaatsvindt.

Aaltje Stellema uit Dokkum (links): ‘Het bedrijf heb ik in 2010 van mijn vader overgenomen. We vissen met hokfuiken in de Dokkumer Ee. Die zetten we ’s avonds af en ’s ochtends vroeg gaat het weer open. In heel Friesland zijn er nog maar dertien aalvissers over. Dat is wel het minimum dat nodig is voor goed palingbeheer van onderaf. Het waren er ooit zestig.’

Aaltje Stellema uit Dokkum (links): ‘Het bedrijf heb ik in 2010 van mijn vader overgenomen. We vissen met hokfuiken in de Dokkumer Ee. Die zetten we ’s avonds af en ’s ochtends vroeg gaat het weer open. In heel Friesland zijn er nog maar dertien aalvissers over. Dat is wel het minimum dat nodig is voor goed palingbeheer van onderaf. Het waren er ooit zestig.’

De Europese Commissie stelde in 2007 de Aalverordening vast. Duurzaam herstel van de palingstand stond voorop. Zo werd de export door Zuid-Europese vissers van de in Azië populaire glasaal vanaf 2010 geheel verboden. Nederland vertaalde de verordening door glasaal uit te zetten in de binnenwateren en de vangst tussen eind augustus tot begin december stil te zetten. De verenigingen van palingvissers, viskwekers en palingverwerkers vonden dat er meer gedaan kon worden. Zij richtten de stichting Duurzame Palingsector Nederland (DUPAN) op en verkregen onder meer toestemming voor het pilotproject in de Friese boezem. Bekijk de rest van het bericht

HARLINGEN – Sinds de eerste planvorming – inmiddels al een aantal jaren geleden – is over de Immanuel MDV-1, het pilotschip van stichting Masterplan Duurzame Visserij al veel gezegd en geschreven. Het ging het bouwconsortium om de transitie naar duurzamer, innovatiever en economischer vissen. De urgentie van deze transitie leek af te nemen naarmate de brandstofkosten daalden en de visprijzen stegen. Echter, de huidige vissersvloot nadert het einde van de afschrijvingstermijn, de Engelsen willen een Brexit, vanaf 2019 moet alle bijvangst aangeland worden en het aantal visgebieden neemt af. Biedt de MDV-1 een oplossing voor al deze bedreigingen? Het wordt er voor de vissers niet makkelijker op.

Door Gijs en Inge van Hesteren
Dit artikel is oorspronkelijk gepubliceerd in de Harlinger Courant (30 september 2016)

mdv-234a-1250t

De centrale vraag, volgens stichtingsvoorzitter Auke Hoefnagel: ‘Is transitie mogelijk door middel van innovatie?’
Hoe geeft de stichting het toekomstperspectief van de visserijsector opnieuw vorm? De bouw van de MDV-1 kenmerkte zich van het begin af aan door het inzetten van milieuvriendelijke vismethoden, state of the art technologie, duurzame materialen en visverwerking tijdens het varen. Het steekwoord was ‘energiebesparing’. Voor het in totaal ongeveer 4,5 miljoen euro omvattende project staken de twee Urker families Kramer en Romkes stevig hun nek uit. Niet als enige: er traden meer risicodragende partijen aan, zoals de uitvoerende scheepsbouwers Hoekman Shipbuilding en Padmos en verder droegen Flynth Adviseurs en Accountants, MKB Adviseurs, Marketingpartner, LEI Wageningen en Veenstra Fisheries Consultancy bij aan het plan, de bouw en de ontwikkeling. Subsidies hielpen bij de uitvoering van het project. Aanzienlijke bijdragen kwamen vanuit het Nederlands Operationeel Programma ‘Perspectief voor een duurzame visserij’, het Europees Visserijfonds ‘Investering in duurzame visserij’ en de Zuiderzeelijngelden van de provincie Flevoland.  Bekijk de rest van het bericht

Waterlicht op de Afsluitdijk

BREEZANDDIJK – Omlijst door horizontaal over de dijk waaiende regenbuien gaven minister Melanie Schultz van Haegen (Infrastructuur en Milieu) en de gedeputeerden Klaas Kielstra van de provincie Friesland en Cees Loggen van de provincie Noord-Holland vrijdag in Breezanddijk het startschot voor het project ‘Icoon Afsluitdijk’. Daan Roosegaarde en zijn team presenteerden hun ontwerpen, waarmee zij de dijk gaan opwaarderen als internationaal visitekaartje voor Nederlandse waterbouwkunde, innovatie en design.

Tekst en foto Gijs en Inge van Hesteren
Dit artikel is eerder gepubliceerd in de Harlinger Courant

icoon-afsluitdijk-030-ba-1250t

Daan Roosegaarde: “De spuizsluizen: stoere gebouwen als Griekse tempels.”

Rijkswaterstaat versterkt de Afsluitdijk de komende jaren. Er komen onder meer nieuwe keersluizen en een nieuw gemaal, dat het grootste van Europa moet worden. Tegelijkertijd grijpen het Rijk en de regio deze gelegenheid aan om recreatie en toerisme, natuurontwikkeling en duurzame energie te versterken.  Bekijk de rest van het bericht

HARLINGEN – Een paar maanden per jaar is Harlingen een vakantiebestemming. Voor zeilers, voor dagjesmensen, voor strandgenieters, hoe wisselvallig het weer soms ook is. Wat zoeken zij in ons stadsje? Wat zien ze er eigenlijk in en komen die verwachtingen uit? De Harlinger Courant ging voor de vijfde maal op onderzoek uit. Het laatste deel in deze serie, nu de herfst zich begin oktober langzaam aan gaat dienen.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren

Vijf karren met boodschappen

jan-pieter-layla-001a-1250t

Het parkeerterrein van de ALDI-supermarkt. Jan Pieter en Layla kan je niet echt vatten onder de noemer ‘bezoeker van Harlingen’, maar één ding is zeker: ze zijn hard aan het werk vóór die bezoekers. “We vinden het leuk om een handje te helpen”, zegt Jan Pieter. “We laden nu de inkopen voor de catering in de auto.”
Vijf volgeladen karren met boodschappen passen in het bestelwagentje. Chef catering Carin Sikkema: “Het valt nog mee nu. Vaak moet er nóg meer in de auto. Tijdens de zomermaanden vaart de Harlinger schoener ‘Noorderlicht’ niet met groepen, maar met mensen die individueel geboekt hebben. Het zijn leuke, gezellige reizen, maar we hebben er wel heel veel werk van. Ik zorg voor de maaltijden aan boord en dat gaat de hele dag door. Gelukkig helpen deze jonge mensen mij. Maar als je het niet erg vindt: we moeten opschieten!”   Bekijk de rest van het bericht

Distinguished Gentlemen’s Ride Leeuwarden 2016

Gekleed in driedelig kostuum, knickerbocker of plusfours rijden 84 liefhebbers van bijzondere motoren voor het tweede jaar hun sponsorrit ter bestrijding van prostaatkanker en zelfdoding onder jonge mannen. © Festina Lente, Inge van Hesteren. Meer info https://www.facebook.com/groups/1501105730208079 en https://www.gentlemansride.com/rides/netherlands/leeuwarden

HARLINGEN – Een paar maanden per jaar is Harlingen een vakantiebestemming. Voor zeilers, voor camperaars, voor strandgenieters. Wat zoeken zij in dit stadsje? Wat zien ze er eigenlijk in en komen die verwachtingen uit? Al een paar keer vroegen we het hen namens de Harlinger Courant op de man – of vrouw – af. Begin augustus publiceerde de krant het vierde deel van deze miniserie.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren

Kouder dan Maastricht

bezoekers-harl-za-3-burmese-fam-fam-my-o-016a-1250t

Aan het begin van de Zuiderpier treft de HC een grote groep vrolijke, buitenlands ogende wandelaars aan. Het gaat om een aantal families. Oorspronkelijk zijn ze allen afkomstig uit het Zuidoost-Aziatische Birma. Ze spreken allemaal Nederlands – de ouderen een beetje, de kinderen vloeiend. Het zijn de laatstgenoemden die uitleggen hoe het zit.
“We wonen nu zes jaar in Plan Zuid in Harlingen. Alle mensen hier zijn als asielzoeker naar Nederland gekomen. Intussen hebben we een verblijfstatus gekregen. Eén keer per jaar gaan we naar een reünie van mensen uit Birma. Daar kennen we deze families van.”
De andere families komen uit Maastricht, Helmond en Sittard. Ze genieten enorm van Harlingen en de zee, vertellen ze. “Al is het hier een stuk kouder dan in Maastricht!”
“Birma is een heel warm land”, legt grootmoeder uit, “maar men zit er nu midden in het regenseizoen. Dat is ook niet alles.”
Wikipedia over Birma: De regering van Birma wordt algemeen beschouwd als een dictatuur, die zich niets gelegen laat liggen aan politiek andersdenkenden. Protesten worden met fysiek geweld neergeslagen. Mensenrechtenorganisaties krijgen geen toegang tot het land.  Bekijk de rest van het bericht

HARLINGEN – Een paar maanden per jaar is Harlingen een vakantiebestemming. Voor zeilers, voor camperaars, voor strandgenieters. Wat zoeken zij in dit stadsje? Wat zien ze er eigenlijk in en komen die verwachtingen uit? Al een paar keer vroegen we het hen namens de Harlinger Courant op de man – of vrouw – af. Eind juli publiceerde de krant het derde deel in deze miniserie.

Tekst en foto’s Gijs en Inge van Hesteren

Wat is dit land plat

bezoekers-harl-zo-dirk-franziska-onnen-001a-1250t

De HC ontmoet Dirk en Franziska Onnen afgelopen zondag op de kruising van de Waddendijk en de Zuiderpier. Ze wonen in Zwitserland en kwamen met de fiets vanuit Amsterdam naar Harlingen, via onder meer Alkmaar en Wieringerwerf. “We volgen sinds dinsdag de Nordsee Radweg. Kijk maar, in dit boekje staat de hele tocht aangegeven. Gisteren hebben we 70 kilometer gefietst, vandaag zo’n 55 kilometer. Vooral de Afsluitdijk vonden we een ‘tolles Bauwerk’. Het was de eerste keer dat we dit meemaakten. Geweldig, hoe plat dit land is. Erg prettig als je aan het fietsen bent. Het weer houdt zich goed en we hebben al de hele week de wind in de rug gehad. Wie weet hoever we nog komen. Misschien nemen we volgende week vanuit Groningen de trein.”
Zij vinden de Nederlanders nette mensen. “Alles lijkt bij jullie zo goed georganiseerd en geregeld. Daar houden wij ook van. In februari hebben we voor alle zekerheid al onze overnachting in Harlingen geboekt. Morgen gaan we de stad ontdekken.” Bekijk de rest van het bericht